دسته بندی محصولات

سبد خرید شما خالی است.

گچ و گچبری در محیط داخلی ساختمان

گچبری

گچ یک ماده ساختمانی است که از سنگدانه ها ، چسب و آب ساخته شده است. گچ به صورت مرطوب استفاده می شود و به ماده جامد بسیار متراکم سفت می شود. به عنوان پوشش تزئینی برای دیوارها و سقف ها و به عنوان ماده ای مجسمه ای و هنری در معماری استفاده می شود. گچ ممکن است برای پوشاندن مصالح ساختمانی که از نظر بصری کمتر جذاب هستند مانند فلز ، بتن ، بلوک استوانه ای ، یا آجر سفالی و خشت خشت استفاده شود.

در انگلیسی ، “گچ بری” گاهی اوقات به یک پوشش برای قسمت بیرونی ساختمان و “گچ” برای یک پوشش برای فضای داخلی اشاره دارد. مواد اغلب کمی متفاوت هستند. سایر زبانهای اروپایی ، به ویژه ایتالیایی ، از همین تمایز برخوردار نیستند. گچ در ایتالیایی به معنی گچ است و برای هر دو مورد استفاده می شود.

ترکیب بندی

گچ به عنوان پوشش خارجی داخل در یک ساختمان مسکونی استفاده می شود.


ترکیب اصلی گچ سیمان ، آب و ماسه است.

تفاوت در نامگذاری بین گچ ، گچ و ملات بیشتر بر اساس کاربرد است تا ترکیب. تا اواخر قرن نوزدهم ، معمول بود که گچ ، که در داخل ساختمان استفاده می شد و گچ ، که در خارج از آن استفاده می شد ، از همان مواد اولیه تشکیل شده باشد: آهک و ماسه (که در ملات نیز استفاده می شود). الیاف حیوانی یا گیاهی اغلب برای استحکام بیشتر به آن اضافه می شدند. در قرن نوزدهم میلادی ، سیمان پرتلند با افزایش فرکانس به منظور بهبود دوام گچ اضافه شد. در همان زمان ، گچ های آهک سنتی با گچ جایگزین می شدند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code